2023

 ปี 2566 คือปีแห่งการเปลี่ยนแปลงในชีวิต 

- ต้นปี 2566 การทำงานในฐานะเจ้าหน้าที่โต๊ะซาอุดีอาระเบียและอิหร่านอย่างเข้มข้น จิตตกแล้วขึ้น ตกแล้วขึ้น ร้องไห้ ปาดน้ำตา พิมพ์งานต่อไป 

- มิถุนายน 2566 การจากลากับเพื่อน พี่ น้อง ผู้เป็นที่รักที่เมืองไทย แม้จะเคยชินกับการจากลาแล้ว แต่น้ำตาก็มาอยู่ดี 

- มิถุนายน 2566 ออกประจำการ ย้ายบ้านมาสู้ชีวิต ลงหลักปักฐานใหม่ที่ซิดนีย์ 

- พฤศจิกายน 2566 กลับบ้าน พ่อเข้าโรงพยาบาล ไปหาพ่อที่โรงพยาบาลทุกวัน 

- ธันวาคม 2566 พ่อจากไป เดินทางต่อไปในสังสารวัฎอันยืดยาวนาน หาต้นไม่ได้ หาปลายไม่เจอ

- 16 มิถุนายน 2566 จนถึงปัจจุบัน เริ่มการหยุดกินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ต้องต่อสู้กับเสียงในหัว การประกอบสร้างตัวตนใหม่ ความเย้ายวนและการทดสอบจิตใจ

- มิถุนายน 2566 กลับมากินกาแฟอีกครั้ง เมื่อค้นพบว่า ดื่มกาแฟที่ซิดนีย์แล้วแอฟเฟคน้อยว่าที่เมืองไทย 

- สิงหาคม 2566 สมัครยิม ลองไปเล่น reformer pilatis และฟื้นฟูกิจวัตรการออกกำลังกาย 


ปี 2566 คือปีแห่งการใกล้ชิดกับความตายมากที่สุดในชีวิต 

- ได้เห็นความตายของบุคคลอันเป็นที่รักอย่างใกล้ชิด ความเจ็บป่วย การหมดลมหายใจ การเหลือเพียงร่างกายที่ไม่ต่างอะไรจากกิ่งไม้ น้ำหนักของกระดูกของพ่อในห่อผ้าที่เราอุ้มไว้ ยิ่งตอกย้ำและทำให้เห็นถึงความไม่มีแก่นสารของชีวิต และความไม่มีอะไรเลยของตัวเรา 

- การจากไปของพ่อ ทำให้ใกล้ชิดกับแม่และพี่ผึ้งมากยิ่งขึ้น เห็นใจกันและกันมากขึ้น 

- ธันวาคม 2566 พี่เบิร์ดจากไป เสียใจมาก ๆ และเสียใจไปอีกเมื่อพบว่าไม่มีรูปถ่ายกับพี่เบิร์ดเลย ทั้ง ๆ ที่ได้รับการดูแล โอบอุ้มและประคับประคองจากพี่เบิร์ดพี่น้อยมาก ในช่วง 3 ปีที่จิตใจสะบักสะบอม 


ปณิธานปี 2567

- continue การไม่กินเหล้า ต้องใจแข็งเด็ดเดี่ยว remind ตัวเองเสมอถึงความตายที่จะมาถึง จะต้องไม่ถอยหลัง ชีวิตที่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์เป็นชีวิตที่เป็นไปได้ 

- รักษากิจวัตรการออกกำลังกาย

- อ่านหนังสือให้จบอย่างน้อย 3 เล่ม 

- คุยกับแม่ทุกวัน 

- รักษากิจวัตรการปฏิบัติธรรม ไม่ให้น้อยลงไปกว่าที่ทำได้ 

- พอแล้ว แค่นี้ก็เยอะแล้ว 555 ไม่ต้องทำอะไร เป็นอะไรมาก 

Comments

Popular posts from this blog

Miss you

It's better...

I wish I have enough strength to carry on.