บ่นเรื่อยๆ เปื่อย ๆ II

(นั่งอยู่บนโซฟาในห้องกับเพื่อนสาว พร้อมเพลงเบเกอรี่ที่ออกลำโพงขนาดเท่าทีวีหกนิ้ว)

แก่ว่ะ...
นี่เราเป็นคนแก่ไปแล้ว
ตั้งแต่เห็นเอ็มวีเกอรรี่เบอรรี่เพลง ชอบเป็นของเธอก็รับไม่ได้
เห็นเด็กใส่สั้นไร้เหตุผล ทำตัวดัดจริตเกินจริง ก็เครียด
คนกินเหล้า ใช้เงินมากมาย เมาหัวราน้ำ ก็เซ็ง ๆ
เห็นวัตถุสิ่งของที่ตั้งราคามากกว่ามูลค่าที่ควรจะเป็นก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง
วันนี้ก็มีปาร์ตี้ พร้อมเมาอีกแล้ว
รู้สึกว่าไร้แก่นสาร
แย่นะ...
ที่แย่หมายถึงตัวเองนะ รู้สึกว่า ทำไมเราถึงไม่เอ็นจอยเท่าที่ควร
เราควรจะเป็นวัยรุ่นปกติที่แฮฟฟันนะ
หรือว่า เราแก่แล้วจริง ๆ
เฮ้อ เบื่อจริงจัง
กินเหล้า หัวเราะเฮฮา ๆ เมา เงินหมด แล้วก็ผ่านไปหนึ่งวัน
ได้อะไร
ได้ความสนุก
ได้สังคม
ได้ปลดปล่อยตัวเอง
ทำเพื่ออะไร
ทำเพราะชอบกินเหล้า
ทำเพราะชอบเข้าสังคม

เฮ้อ พูดไป
สุดท้าย ก็แค่ต้องอยู่กับคนที่รู้ใจเท่านั้น
แค่ได้อยู่กับคนที่สบายใจ เมาแค่ไหน เสียเงินแค่ไหน ก็โอเคเลย
ดับเบิ้ลสแตนดารดนี่หว่า
เอาสิทธิ์อะไรไปตัดสินคนอื่นนะ
เอ้อ เพ้อเจ้อ
ไปกินแกงกะหรี่ดีกว่า

Comments

Unknown said…
ตอนรับเข้าสู่สมาคมคนแก่ : )

Popular posts from this blog

Miss you

It's better...

I wish I have enough strength to carry on.