NaMRiN

(คำเตือน เนื้อหาในบล๊อกนี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ยังไม่เคยดูหนังเรื่องนี้และไม่อยากถูกสปอย) ชอบหนังเรื่องนี้จัง เป็นหนังที่ตั้งคำถามและสร้างแรงบรรดาลใจมาก ถ้าดูพล๊อตคร่าว ๆ อาจจะไม่มีอะไรมาก เหมือนจะเดาได้ พระหนุ่มชาวทิเบตถูกผลักดันด้วยอารมณ์ทางเพศก็เลยละทางธรรมลงมาอยู่ในหมู่บ้าน แต่งงานมีเมียมีลูก วันนึงเกิดไปมีสัมพันธ์กับหญิงลูกจ้าง ก็เลยคิดได้ ก็เลยจะทิ้งลูกทิ้งเมียกลับไปเป็นพระ แต่หนังซับซ้อนและมีอะไรมากกว่านั้นมาก ส่วนนึงที่ทำให้หนังน่าดูคือโพรดักชั่น คริสตี้ ชุงที่มาเล่นเป็นนางเอก ถึงแม้ว่าหนังเรื่องนี้จะติดเรทอาร์ แต่ว่าฉากแบบนั้นก็ทำให้เรื่องสมจริงและทำให้คนดุเข้าใจถึงความรัก ความผูกพันธ์ ตัณหาราคะ และในอีกทางนึงก็บอกว่า มันเป็นเพียงสังขารที่ไม่จีรัง เพราะมนุษย์ยังอยู่ในแซมซาร่า หรือวัฎสงสาร สัญญะที่ใช้ในเรื่องก็ซับซ้อนมาก ทั้งเหยี่ยว หิน แพะ ใบไม้ร่วง ใบไม้ผลิ มุมกล้องแบบกลับหัว แม่น้ำ โถข้าว ถ้าจะพูดเรื่องความหมายคงจะต้องพูดกันยาวมาก (ติดไว้ก่อน ใครดูแล้วค่อยมาคุยกัน) ตีมหลักของเรื่องก็เน้นเรื่องการมุ่งสู่นิพพาน การระงับใจตน มีประโยคหนึ่งบอกว่า "What is is more important: sa...

(นั่งอยู่บนโซฟาในห้องกับเพื่อนสาว พร้อมเพลงเบเกอรี่ที่ออกลำโพงขนาดเท่าทีวีหกนิ้ว) แก่ว่ะ... นี่เราเป็นคนแก่ไปแล้ว ตั้งแต่เห็นเอ็มวีเกอรรี่เบอรรี่เพลง ชอบเป็นของเธอก็รับไม่ได้ เห็นเด็กใส่สั้นไร้เหตุผล ทำตัวดัดจริตเกินจริง ก็เครียด คนกินเหล้า ใช้เงินมากมาย เมาหัวราน้ำ ก็เซ็ง ๆ เห็นวัตถุสิ่งของที่ตั้งราคามากกว่ามูลค่าที่ควรจะเป็นก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง วันนี้ก็มีปาร์ตี้ พร้อมเมาอีกแล้ว รู้สึกว่าไร้แก่นสาร แย่นะ... ที่แย่หมายถึงตัวเองนะ รู้สึกว่า ทำไมเราถึงไม่เอ็นจอยเท่าที่ควร เราควรจะเป็นวัยรุ่นปกติที่แฮฟฟันนะ หรือว่า เราแก่แล้วจริง ๆ เฮ้อ เบื่อจริงจัง กินเหล้า หัวเราะเฮฮา ๆ เมา เงินหมด แล้วก็ผ่านไปหนึ่งวัน ได้อะไร ได้ความสนุก ได้สังคม ได้ปลดปล่อยตัวเอง ทำเพื่ออะไร ทำเพราะชอบกินเหล้า ทำเพราะชอบเข้าสังคม เฮ้อ พูดไป สุดท้าย ก็แค่ต้องอยู่กับคนที่รู้ใจเท่านั้น แค่ได้อยู่กับคนที่สบายใจ เมาแค่ไหน เสียเงินแค่ไหน ก็โอเคเลย ดับเบิ้ลสแตนดารดนี่หว่า เอาสิทธิ์อะไรไปตัดสินคนอื่นนะ เอ้อ เพ้อเจ้อ ไปกินแกงกะหรี่ดีกว่า