NaMRiN

ไม่ได้อัพบล๊อกมาเนิ่นนานมาก กลายเป็นบล๊อกดองเค็มไปแล้ว มีเหตุผลมากมายที่ทำให้ไม่ได้เขียนบล๊อก ทั้งไม่มีเวลา ขี้เกียจ ไม่รู้จะเขียนอะไร รู้ว่าจะเขียนอะไรแต่ว่าไม่รู้ว่าจะกลั่นออกมาเป็นตัวหนังสือยังไง บางเรื่องอัดแน่นอยู่ในหัวสมองและหัวใจ แต่ไม่ได้อัดแน่นที่ปลายนิ้ว พอนิ้วจะจิ้มลงบนคีบอร์ด มันช่างเบาหวิวจนไม่รู้ว่าจะกดแป้นไหนดีบ้าง ชีวิตบางที่มันก็ยาก ชีวิตบางทีมันก็ง่าย แต่เราก็ใช้มันแบบยาก ๆ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม พยายามบอกตัวเองว่าไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ เพราะฉะนั้นก็ต้องพยายามในทุก ๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการเรียน การงาน ความสัมพันธ์ ไม่มีอะไรที่มนุษย์ทำไม่ได้ในโลกใบนี้ แค่เราเชื่อ บางทีมันก็เหมือนมีปมปมหนึ่งมัดกันแน่น มองเห็นอยู่ตรงนั้น แต่พยายามไม่มองมัน พยายามคิดว่าต่อไปมันอาจจะคลายตัออกมาเอง แต่ลึก ๆ เราก็รู้ว่า สองมือสองเท้าของเรานี่แหละ ต้องเดินเข้าไปคลายปมนั้นออกด้วยตัวเอง น้ำริน การเป็นเธอบางทีมันก็ดูยากนะ บางทีเธอก็มีความคาดหวังกับอะไรสูงเหลือเกิน บางทีหัวใจเธอก็ทำงานหนักเกินไป การเป็นนักเรียน การเป็นลูก การเป็นน้อง การเป็นแฟน การเป็นเพื่อน การเป็นคนไทย การเป็นประชากรโลก มันก็ยากนะ เ...