NaMRiN

รักแท้เป็นของคนที่เชื่อว่ามันมีอยู่จริง ความอ้วนก็เช่นกัน น้ำริน

"การเดินทางคือการเรียนรู้...ถ้าคุณออกสู่โลกกว้างแล้วกลับมาโดยพบว่าตัวเองไม่ได้รู้จักโลกและชีวิตเพิ่มขึ้นเลย คุณก็ยังไม่ได้เดินทาง" จาก บินหลา ที่เอามาจากคนอื่นอีกที . . คราวนี้เอาเฉพาะรูปที่มาดามทุสโซ พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งที่ลอนดอนมาให้ดู คนมาในแต่ละวันเยอะมากกก เป็นตึกใหญ่มีหลายชั้น เค้าแบ่งเป็นห้อง ๆ หลายหลาย มีห้องนึงเค้าไม่ให้ถ่ายรูป เป็นห้องชื่อประมาณว่า สัญลักษณ์แห่งอังกฤษ แต่นอกนั้นก็ถ่ายมาหมด เค้าก็ฉลาดนะ พยายามดึงเงินคนมาเที่ยวในหลากหลายวิธีมาก การถ่ายรูปแล้วเอาลงซีดี หรือปริ้นขาย นั้นไม่ต้องพูดถึง มีหลายจุดมาก แล้วก็ยังมีการหล่อขี้ผึ้งจากมือของเรา ตอนที่ไปมีแฟนกันเค้าจับมือกันแล้วหล่อเป็นรูปนั้น เท่มาก เอาล่ะ รูปเล่าเรื่องได้ดีกว่า ไปดูกันเล้ย เดินเข้าไปเจอห้องแรกเป็นห้อง เซเลบ คนดัง ๆ หลายคนมีในห้องนี้ ไม่ว่าจะเป็นสามสาวชาลีแองเจิ้ล เดอะร๊อค จอนนี่เดป ฯลฯ แต่นี้เอารูปที่ถ่ายกับเบคแฮมและวิคตอเรียมาให้ดู ห้องถัดมาเป็นห้องฮอลลีวู้ด มีหนัง และดาราฮอลลีวู้ดมากมาย อย่างนี้ก็ถ่ายกับ จิมแครรี่ พี่ผึ้งกับเชรค พุงขนาดนี้ใครจะห้ามใจไม่ให้กอดได้ แล้วด้วยความที่คนเยอะ เวลาถ่า...

มาดูกันต่อ...วันที่สองในลอนดอน เริ่มต้นจากให้ดูข้างหน้าสถานทูตไทย ที่พัก แต่ทำไมถึงลืมถ่ายรูปห้องนอนได้นะ ผิดวิสัยจริง ๆ คงเพราะเวลากลับไปทีไร เหนื่อยเป็นตายทุกที อันนี้ถ่ายในรถไฟใต้ดิน ที่เก่า ๆ โทรม ตอนเช้า ไปเที่ยวมาดามทุสโซ ไปดูหุ่นขี้ผึ้ง มันเป็นสถานที่ ๆ ไว้ถ่ายรูปชัด ๆ เพราะฉะนั้นจะลงแยกต่างหากไว้ในอีก หัวข้อนึง ตอนบ่ยไปดูละครเวทีเรื่อง แฟนทอม ออฟดิ โอเปร่า เป็นตั๋วแบบถูกสุดไกลมากกกกกกกก ต้องเช่ากล้องส่องทางไกล แต่ก็โอเค จัดการแสดงดีทีเดียว รูปนี้แอบถ่ายก่อนจะเริ่ม พอเลิกปุ๊ปก็ไปห้างแฮร์รอด อันนี้ถ่ายไฟระหว่างทาง แฮร์รอดเป็นห้างที่ไฮโซมาก มีทุกอย่างที่...เราซื้อไม่ได้ ๕๕๕ แม้แต่ในห้องน้ำยังมีเมด แบบว่า มาดามคะ เชิญน้องน้ำทางนี้ค่ะ โอ้วว อยากทิป แต่ก็มะค่อยมีตัง หมีคริสมาส หมีแฮรรอด แล้วก็ไปกินข้าวเย็น กลับกพ.นอน วันถัดไปไปงานลอยกระทงที่วัดพุทธประทีป เป็นวัดไทยที่ใหญ่ในลอนดอน ไปแบบไม่ค่อยรู้ทาง อาศัยตามคุณป้าคนไทยที่เจอประปรายตามรายทาง ในวัดมีสระน้ำเล็ก ๆ ให้ลอยกระทง แต่กระทงเป็นแบบโฟม เก็บง่าย แต่ทำลายยาก ไม่ได้ถามเจ้าอาวาสว่ารียูสรึเปล่าเนี่ย กระทงนี้ ถ้าว่าว่านี่คือตัวการ...

ย้อนกลับมาเล่าเรื่องที่ไปเที่ยวลอนดอน ซึ่งเป็นการท่องเที่ยวที่วัยรุ่นมากกกกก ใช้อีเนอจี้ไปสุด ๆ เริ่มจากต้องนั่งรถแท๊กซี่ไปขึ้นรชโค้ช (รถทัวร์มะ เรียกซะหรู) ตอนตีสี่สี่สิบห้า ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตีสี่ กดปิดแล้วนอนต่ออย่างเป็นอัตโนมัติ พอตีสี่ครึ่ง ได้ยินเสียงพี่จี๋ว่า "รถกำลังจะมาแล้ว" ปุ่มตื่นทำงานทันที แบบว่า เฮ้ยยยย พระเจ้า รีบลุกไปแปรงฟันล้างหน้า เปลี่ยนชุด หยิบกระเป๋าแล้วเด้งตัวออกจากบ้านเลย ต้องนั่งรถโค้ชสามชั่วโมง ก็หลับกันไป พอสว่าง ก็กินข้าวเช้า เป็นซูซิที่พี่จี๋กะพี่ตั้กซื้อมาเตรียมไว้วันก่อนเดินทาง มันแข็งมาก เหมือนไม่ได้กินอาหาร กินวัตถุชนิดหนึ่ง มีหน้าตาคล้าย ๆ ซูซิ ไม่เต็มอิ่มในจิตใจอย่าแรงง แต่ก็ผ่านไปหนึ่งอิ่ม พอไปถึงก็เจอพี่ผึ้งที่มารับที่สถานี แต่พี่ตั้กทำแว่นตาหายในรถ ก็วุ่นวายกันไป เสร็จแล้วก็ไปสถานทูตฮังการี เพื่อขอวีซ่าเชงเก้น ก็ได้รับเรียบร้อยไม่มีปัญหา จากนั้น ก็เอากระเป๋าไปเก็บที่ กพ. หรือสถานทูต อันเป็นที่ที่ไปหลับนอน แล้วก็รีบออกไปที่พระราชวังบัคกิ้งแฮม วันนี้คนเยอะมาก เพราะจะมีการเดินแถวเปลี่ยนเวรทหาร ไปไม่ทัน เห็นตอนท้าย ๆ นิดนึง นี่คือพระราชวังบั้คก...

สืบเนื่องจากบทความเรื่องนกบนกิ่งโมกของคุณปราย พันแสง http://prypansang.blogspot.com/ คุณปรายเล่าถึงสารคดีชุด The Life of Birds ของเซอร์เดวิด แอทเทนโบโรห์ ที่ท่านเล่าถึงนกกระจาบตัวผู้ที่สร้างรังเพื่อให้ตัวเมียเลือก บทบรรยายในสารคดีหลายจุด น่ารักจนคุณปรายต้องหยิบเอามาเล่า บทบรรยายตอนที่นกตัวผู้สร้างรังอย่างขมักเขม้น และนกตัวเมียก็เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ มีใจความว่า "การสร้างบ้านของนกตัวผุ้ เปรียบประหนึ่งเป็นคำมั่นสัญญา แต่อาจเร็วเกินไปที่จะเอ่ยปาก" :) ยิ้มได้ทันทีที่อ่าน พอสร้างรังเสร็จนกจะไปคาบสิ่งต่าง ๆ มาตกแต่งภายในรัง "นี่ไม่ใช่แค่รังนก ไม่ใช่แค่บ้าน ไม่ใช่แค่โรงเลี้ยงเด็ก แต่นี่คือแกลลอรี่" น่ารักจัง ศิลปะ ก็คือเรื่องราวของชีวิต แล้วตัวเมียก็จะมาเยี่ยมชม แกลลอรี่ที่เอาชนะใจตัวเมียได้ คือแกลลอรี่ที่งดงามที่สุด ท่านเซอร์บอกว่า "ในดินแดนแห่งความสงบสุข มีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ มีชีวิตที่เรียบง่าย พวกเธอจึงไม่ได้เลือกเขาเป็นคู่เพียงเพราะเขาสร้างรังเก่ง แต่เธอเลือกเขาเป็นคู่เพราะเขาเป็นศิลปิน" โอ้วว มายย ก้อดด คุณปรายสรุปอย่างโรแมนติกว่า "นกตัวเมียเหล่านี้ ไม่ไ...

Am I a leaf? Yes I am. Am I falling? Yes I am. Oh! I'm falling like a leaf in Autumn.. I just wonder about falling. What is for for falling? Is it because I'm unwanted? Is it only another journey? And...where is the end of this journey? I feel so free and cool by the breeze. But I also feel empty and fragile. Where the wind will take me to is exciting. But when I see no other leaves nearby, I fear. Can I manage my falling? Can I go where I want? How can I feel that even I tried so hard, I can't control the direction? Should I let it be my dear God's will? Why I'm wondering these? Why I'm thinking? I am just a leaf. Keep falling. ลิ่วลิ่วล่องลอยละล่องร่วง น้ำค้างพรวงพราวพร่างพรมพลิ้วไหว หลุดออกจากดอกดินกิ่งก้านใบ ลอยไปบนฟ้าฟากจากร่มเงา ลิ่วลิ่วล่องลอยละล่องร่วง แสงดวงอาทิตย์วับวิบพิศวง จากดาวสู่ดินบินล่วงลง เราคงหมดค่าลาโลกไป ลิ่วลิ่วล่องลอยร่วงละล่อง สองตามองรอบตัวทั่วถิ่นฐาน มองไม่เห็นมืดมนอนนธกาล มิพบพานหมู่มิตรสนิทใจ ลิ่วลิ่วล่องลอยร่วงละล่อง แม้เพื่อนพ้องร้...

No words can ever describe the love I hold for you inside Distance cannot change how I feel, and time will only make stronger what is real Separation is cruel, but it is also a test of what is true I know you're tryin so hard, and I know that I ask alot, but I believe we can be extrordinary together, rather than ordinary apart, more extrordinary than anyone else, and be the envy of the world. Everything I do here revolves around you, and I have no regrets but to give you all of my time, with each moment carried with love. I love you. เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ - Scrubb

ทุก ๆ เช้าที่เดินไปเรียน พยายามจะหาทางใหม่ ๆ ในการเดิน เพื่อที่จะให้ได้ทางที่ใกล้ที่สุด ลองเดินทางนั้นนี้ ทางธรรมดา ทางที่ดูไม่อ้อม ทางไม่ปกติ ยังไม่รู้ว่าทางไหนใกล้สุดหรือว่าดีสุด เพราะว่าสุดท้ายแล้ว ก็เลือกเดินในทางที่อยากเดินอยู่ดี ซึ่งความอยากก็เปลี่ยนไปทุก ๆ วัน ตามสภาพอากาศ.... วันนี้ อยากจะนำเสนอ 6 Stages of Namrin's Academic Struggling 1 เข้าใจเนื้อหา ตั้งคำถามได้ สามารถเอาทฤษฎีของคนอื่นมาต่อสู้กันได้ 2 เข้าใจเนื้อหา เกิดภาวะการตั้งคำถามที่ฉลาด 3 ฟังเนื้อหารู้เรื่อง เข้าใจเรื่องที่เรียน แต่ไม่สามารถตั้งคำถามอันชาญฉลาดได้ เป็นการรับสารทางตรงอย่างเดียว 4 เหมือนจะฟังเนื้อหารู้เรื่อง แต่ก็ยังไม่เข้าใจ 5 เข้าใจเฉพาะหัวข้อเรื่องที่พูด แต่ไม่เข้าใจเนื้อหาเลย 6 ไม่เข้าใจอะไรเลย นี่มันพูดอะไรกันอยู่เนี่ย ตอนนี้กำลังปีนอยู่ระหว่าง สาม สี่ ห้า ขึ้น ๆ ลง ๆ ไปมา หวังว่าต่อไปจะมีการอัพเกรด ให้อยู่ในระดับที่สูงขึ้น เอาเถิด มาดูรูปกันดีกว่า นี่คือแมวที่แอบมาทักทายที่สวนหลังบ้าน ถ่ายที่ ฮักเนล เป็นเมืองหนึ่ง มีสิ่งก่อสร้างรูปทรงที่คั้นน้ำผลไม้ รถบัสในเมืองที่มีแต่คนแก่ ไปเที่ยวบ้านลอร์ดไบรอ...